Aslında ikisi de birbiriyle özdeşleşmiş durumda Trabzon,Spor'uyla spor da Trabzon'uyla.Böyle bir şehir yeryüzünde varmıdır bilmem.Ancak Trabzon'un ''spor'' aşkı yani ''Trabzonspor'' aşkı bilinecek veya bilinmeye değer bulunacak ender sevgilerden bir tanesi.Bakıyorsunuz ne yar aşkına benziyor nede başka bir aşka ilkten anlam veremiyorsunuz.Şaşıklığınız bu sağnak sevgi yağmurunda daha farklı bir şeye dönüşüyor.Bu farklı ''şey''in adı;Trabzon spor aşkı. kimi zaman,''neyleyeyim bordo deyince mavi demiyen sevgiliyi'' deddirttiren bir aşk,kimi zamanda tutkuyla bağlanabilinecek bir sırdaş oluyor genç kalemlerin dizelerinde.Bir nevi psikolojik bir danışman gözüyle bakılıyor Trabzon Spor'a ''Güldüğümde beni düşündüren ağladığımda beni güldüren'' oluyor. Karışıyor damarlarınızda dolaşan kanınıza.
Ama söylemeliyim bu tespitlere varmak için Trabzon havası almak şart. Uzun Sokakta bir tur atmanız yada Trabzon-Araklı minibüs hattında ayakta gitmeniz gerekiyor.Konuşulanların,yaşanılanların,alınan nefesin adı bordo-mavi.Kimi zaman kızılıyor kimi zaman yanyana oturan iki genç ''gördün mi la Gökhan'ı ne gol atti ama'' sözüne ''He boboli Ayni ben'' le karşılık veriliyor.Gülünüyor,kahkaha atılıyor bunun adı Trabzon Spor.
Ancak Orta kuşağı temsil eden kesim biraz daha beğenmez bir tavir içinde ''çok korkak oynatiyi bu hoca çok!'' şeklinde. Ama içimden diyorum Trabzon'un fırtınasına şahit olan ''orta kuşağın'' beğenmemesi gayet normal geliyor bana. Neyse daha bir çok örnek verilebilir ancak öyle bir kaç örnek varki hafızamda paylaşmadan geçemeyeceğim.Trabzonda yaşamaya başladığım ilk zamanlar bir derbi maçından bir saat öncesinde İstanbul'dan gelecek olan arkadaşımı karşılamak için Havalanında aldım soluğu arkadaşımla tokalaşmaya başladığım sırada öyle sanıyorum ki maça on dakika var yada yok.
Taksiyle meydana doğru ilerliyoruz ben arkadaşımla muhattap olurken taksici ''nere uşaklar'' dedi. Ben atıldım ''Meydana emince'' tamam dedi.Bastik gidiyoruz.Meydana yaklaşınca Boztepe'ye çıkan yolun orda arkadaşım Erol ''olm Hasan ben unuttum buraları nerden gidiyorduk'' demesiyle yüzümde şaşkın bir bakış oluştuğunu Erol'dan önce ben hissetim sanki ben gitmişim onlara neyse şöför abi ''uşaklar bilmisanuz inun yürüyinda bulun mac başladi'' demesiyle taksinin camından dışarı bakıp eski İstanbul iftar vaktini hatırladım sanki ortalıkta kimsecikler yoktu Ramazan ayında da değildik.Taksiden atıldığımız pardon indiğimiz an benim beynim Trabzon Spor aşkını daha iyi şekilde anlamaya başlamıştı bile herşey onun içindi,Havaalanından Meydan neden bukadar hızlı geldiğimiz yada kimselerin sokaklarda olmaması sadece Trabzon Spor içindi.Bir başkası görse hayretler içinde kalacagından eminim.Ben en azından buralıyım ve merak ettim sordum Üniversitedeki diğer kent ve diğer takımlardaki arkadaşlarıma.Bu sevgiyi nasıl buluyorsunuz? ''sevğimi ? bu çok acayip birşey yediden yetmişe kadından erkeğe herkes bordo mavi bu şehirde.
Bu şehir Trabzon Sporla yatıp Trabzon Sporla kalkıyor'' cevabını aldım. Bir anımıda anlatmama izin verin bitireceğim.Hafta sonları genelde köyüme geçer kafamı dinlerim gene bir hafta sonu köyümde Trabzon Spor'un bir derbi maçına şahit oldum yaklaşık 60 meterekarelik bir alanda maç izliyoruz civar köy ve mahallerden gelen insanlarla beraber uzun tahtalardan yapılmış oturakların üzerinde omuz omuza maç seyrediyoruz maçta tabiri caiz ise öldük öldük dirildik derler ya biz öldük öldük ama dirilmedik ancak iki kişi sağımda bir amca oturuyor tanımıyordum ama o muhabbetten sonra tanıdım ve hala hatırımda ölüp ölüp dirilmezken biz, o bir türlü ölmüyordu dakika olmuş seksen beş 3-0 malup maç devam ediyor.
Aklım almıyor hala umutlarımı var bu insanların neyi destekliyorlar hala ve Trabzon Spor'un maçı çevireceğini sanıyorlar ölmeyen amcada dakika seksenyedi dediğinde bize dönerek ''uşaklar galiba yenilduk'' demesiyle ben şaşırdım ama suan gülüyorum beni üzen o amcanın umutlarının boşa çıkmasıydı ancak o şaşırtan umut seksen yedinci dakikaya kadar nasıl sürüklenmişti hala anlamış değilim.Bunun gibi bir çok örnek verebilirim size acak su sıralar Trabzon'da havalar iyi dileriz bu hava hiç bir zaman bozulmaz...
Aşk işte bu gelelim bana benim Trabzon Spor aşkıma sizce hangi aşk gecenin 02:42'sinde böyle bir yazı yazmaya sevk eder insanı ben aşk şiirlerimi yazarken bile bu kadar geç vakte kalmazdım.Yada Koşe yazarlik deneyimimin ilk örneği olan bu yazıya neden Tranbzon Spor'la başladım?..
Site Ekle
Kişisel Menu
Trabzon ve ''Spor''
.gif)
