Dedemin eviydi orasi. Yazlari gittigimizde kaldigimiz mekan. Yolun yaklasik 60 metre üst tarafinda beton ve ahsap karisimi tek katli, dört odali sicak bir evdi. Etrafi findik bahceleri ve meyve agaclari ile kapli idi.
Patika yol oraya cikardi. O yol üstündeki ari yuvasi her sene bela olurdu bana….rahat durmazdim ki! Bir oram, bir buram siser aglayarak eve gelirdim. Annem hemen soguk bicagi dayar, \"Ula ne gada gavurluk var sende\" derdi.
Genis bahcesinde, karayemis agacinin altinda kahvaltimizi kurar, dogayla basbasa karnimizi doyururduk. O zamanlar fidan olan dut agacinin yaninda idi armut agacimiz. Rus armudu denirdi . Üzerine cikar evin penceresinden bakan ninem ile sohbetlesirdik.
Hey gidi \"Pulli\" ninem. Daha 25 yasinda büyük dedem Hasan Efendi´yi Karadeniz´e teslim etmisti. Bir sabah baslayan ekmek savasi, bir daha verilmemek üzere sonlanmisti. Karadeniz´in ne ilk, ne de son alacagi candi….. Gelmedi, gelemedi Hasan efendi.
Hep yolunu bekledi Pulli onun. 100 yasini devirdiginde Hasan Efendi´si ile kapadi hayata gözlerini.
Az emekleri gecmemisti bana. \"Ey gidi usak, günde 10 defa bez yikardum sa…! Altun hic bos durmazdi..\" derdi.
Yan komsumuz Melahat abla Elma suyundan dönerken evin basinda durur, ninemin manilerini dinlerdi.
Manilerinle takildigi ninem, hemen ;
\"Gayde atarum gayde Gayde gaydeden beter,
Gayde atarum sa Oran top gibin öter.\"
Söylesiyi cok sever, etrafina nese sacardi. Mestan isimli kedisi bizler olmadigimizda onun arkadasi idi. Insan gibi sohbet eder, Mestan´da onu dinleyerek gözlerini kapardi.
Bir de Kocabas vardi. Hep kendimden büyük görürdüm o hayvani. Devasa gelirdi benim ufak cüsseme. Benden hoslanmazdi. Kuyruguna teneke baglar, hayvani dört döndürürdüm bahcede.
Her yaz gittigimizde benden haric herkesin yanina gider, kuyruk sallardi. Beni gördügü zaman kulaklarini havaya dikerdi. Onun da sonu, her köpek gibi yoldan gecen arabanin tekerlegi oldu.
Evin karanlik odasi vardi. Cok korkardim o odanin kapisini acmayi. Evin kileri olarak kullanilan bu odanin pencereleri acilmaz, serin olmasi saglanirdi. Annem uyumadigim zamanlar, o oda ile korkuturmus beni.
Evin hemen altinda bulunan ahirda \"Sarikiz\" vardi. Sütü yayikta vurulduktan sonra olusan yagi, odun sobasinin firinindan cikmis sicak ekmegin arasina koyar yerdim. Kolay degildi yayik vurmak. Ben bir yandan vururken, ninem de bana sorular sorar, vaktin gectigini anlamazdim: \"Dibi dariko, ortasi enniko, yaninda zubuskasi, basinda caruk yamasi\" Eski yayiklari böyle tanimlardi rahmetli. Sedirin üstünde \"Foduk\" oynar, gözleri iyi görmediginden kandirmaya calisirdim.
Kebire ablanin evinin önünden Narliga inerdik. O zamanlar cok genis kumsali ve etrafa kapali yamaclari ile bir plaji andirirdi. Sabahtan aksama kadar yüzer, evden aldigimiz grut ve ekmekle aksamlardik. Sariye ablanin bahcesindeki bostanlarin lezzeti baska hic bir yerde yoktu. Az mi kovalardi bizi!
Her yaz giderdik o güzel ve gizemli eve!
Yoldan eve giden patika yol kadar kisa idi yaz tatilleri.
HALİT BEY BENİM ADIM ERTUĞRUL HALUK SEZGÜN. DOĞMA BÜYÜME ARAKLILI FAKAT İSTANBUL'DA OTURAN BİRİSİYİM. FACEBOOKTA YAKLAŞIK 70-80 KİŞİ BULDUM. ORADAN ARAKLIM NETE GİRDİM VE ÜYE OLDUM. BÜYÜK İHTİMALLE SİZLEDE BİR ŞEKİLDE AKRABAYIZ. İSTANBULDA İTHALAT YAPAN BİR ŞİRKETTE YÖNETİCİLİK YAPIYORUM. 1968 DOĞUMLUYUM. ARAKLI'DA BİR KISIM AKRABALARIMIZ VAR AMA BABA TARFINDAN PEK KİMSE İLE GÖRÜŞMÜYORUZ. BENDE MEMLEKETİMİ ÇOK ÖZLÜYORUM İNANIN Kİ BİR BOŞ VAKTİMDE GELMEK UZUN SÜRE KALMAK İSTİYORUM. SELAMLAR. ERTUĞRUL HALUK SEZGÜN.
Gurbette var olmaksa yaşamak Biz bunu başarıyoruz Şunuda bilmek lağzım yaşarken özünü utmamayada çalışıyoruz. Eline sağlık Halit Yazıdan öyle etkilendimki sahilleri gezer gibi oldum. sağol..
Her ne kadar sıradan gözüksede, yine sıra dışı yazılarında birisini yazmışsın. Kalemine, kelamına sağlık.
Okudukça az ama kıymetli köy anılarım canlandı birer, birer
Senin dedenin evi yoldan 60, benim dedemin evi 100 metre yukardaydı. Sizin yan komşunuzun, bizim karşı komşumuzun adı “Melahat abla” idi. Sizin “mestan pisuk” diye çağırdığınız kediyi biz “pisuk sarman” diye çağırırdık. Köpeklerin kaderimidir nedir, sizin köpeği araba ezdi, bizimkini vurdu fırlattı kofulluğa. Sen karanlık odadan korkardın, ben gece vakti tuvalete gitmeye. Siz Narlığa giderdiniz, biz Feneri altına. Göbek adlarımız bile aynı farkındamısın “gavurun uşaği”.
Yayık, tereyağ diyipte hırtlak fantezilerimi kabartma bu yaştan sonra.
Sahi bizim nenelerimiz, dedelerimizde vardı değilmi, sırnaştığımız, şımardığımız. Çok özlemişiz onları çok.
Eline,gönlüne sağlık Halitcim.Karadenizde yaşamın saf ve kirletilmemişliğiydi bu.Lakin anılar çok güzel. ''Gurut-ekmek-bostan üçlüsü''denizden sonra ,enlüks restorantların menüsünden daha daha güzelmiş,inan
Halit bey eline gözüne beynine saglik. Cok güzel kaleme almisin eski günlerı ve anılarını okurken duygusallaşmamak eski günlere gitmemek elde deyil tekrardan tşkler halit bey
mükemmel roman gibi şiirsel mızahlarında olduğu anlatım biran yerıme sızı koydum o aldığım duygu ve hazın tarifi tanımı ıfadesi yok be abim.. bu yaz gelırsenız ona yakuın duygu yaşama fırsatuımız olur umarım...
Site Ekle
Kişisel Menu
Dedemin evi
.gif)
